Hwarang

Tae Kwon Do

Ο χρόνος μεταξύ δυο αναπνοών είναι σχετικός με το χρόνο, τη διάρκεια της ζωής μας.

Ο χρόνος μεταξύ δυο εκδρομών με τη Σχολή, δεν περνάει με τίποτα!

Θέλουμε κι άλλη ΤΩΡΑ!

Η εκδρομή που φέτος για πρώτη φορά είχα τη χαρά και την τιμή να είμαι μέρος της, ήταν μια πολύ βαθιά ανάσα ζωής, το οξυγόνο για το μακροβούτι που όλους μας περιμένει, έως ότου έρθει η ώρα για την επόμενη (εκδρομή = ανάσα ζωής)!

Από τις 18 έως τις 25 Αυγούστου ζήσαμε σε έναν φυσικό παράδεισο (βλ. Super Pramadise!!!) με full πολιτιστικό, πνευματικό, αγωνιστικό, ομαδικό, περιηγητικό, κολυμβητικό, αστρονομικό, μουσικό και γαστριμαργικό πρόγραμμα!

Από την πρώτη μέρα, χάσαμε κατ’ αρχάς όλοι την αίσθηση του χρόνου. Η απευθείας επαφή με τη φύση σε φέρνει σε απευθείας επαφή με την ύπαρξή σου.

Μερικά από τα στιγμιότυπα που καταγράφηκαν ελπίζω ανεξίτηλα σε όλους:

Η επίσκεψη στο Μοναστήρι στη Βύλιζα που πολύ θέλουμε να ξαναπάμε, η πεζοπορία στο Ματσούκι, οι πρώτες βουτιές στο ποτάμι, η πανεύκολη, σαν περίπατος, ανάβαση από τις σάρρες (τις μάρες και το κακό συναπάντημα που λέει και η Έμμυ), το καταφύγιο στους Μελισσουργούς και ο καταρράκτης, η μίνι αυτοσχέδια επίδειξη στο θεατράκι με τον Μανώλη gueststar στο 1ο χιόνγκ, η Ιερά Μονή της Αγίας Παρασκευής βαμμένη σε χρώμα φυστικί που κανείς δεν ξέρει εάν η επιλογή του χρώματος υπήρξε αιτία διαμάχης ανάμεσα στους μοναχούς...

Στον κύκλο, γύρω από τη φωτιά ακούσαμε την Εύη να μας μιλάει για το Ανδρείο Φρόνημα, αλλά και για τους άντρες και τις γυναίκες που διαθέτουν λιγότερα ή περισσότερα ... «χταποδάκια»! Κάναμε επίσημο μάθημα ανατομίας με τον Αντώνη, ασχοληθήκαμε με τα δεινά της δημοσιογραφίας και αναζητούσαμε πάντα, χωρίς τύψεις, καθόλου ενοχές και με ελαφριά τη συνείδηση τις πολύτιμες ...προεκτάσεις του Παναγιώτη!

Ξαπλώσαμε ανάσκελα για να δούμε τα άστρα, τους αστερισμούς και τους γαλαξίες με τα μάτια και τις περιγραφές του Αναστάση, ανατριχιάσαμε με τη διαπλανητική φωνή του Κωνσταντίνου να πηγάζει μέσα από τα βάθη της ψυχής του και του δάσους και την κατανυκτική φωνή – καμπάνα του Αντρέα, τραγουδήσαμε ή τουλάχιστον προσπαθήσαμε να τραγουδήσουμε ηπειρώτικα παρέα με τον Δάσκαλο, έντεχνα και «πειραγμένα» ροκ μαζί με τη νεράιδα - Κέλλυ σε συνοδεία Θανάση στην κιθάρα και πολυμελούς, αυτοσχέδιας χορωδίας, και φυσικά νιώσαμε ευτυχία μαζί με την Έλλη, μαθαίνοντας και χορεύοντας Ικαριώτικο και Ηπειρώτικα με την άξια δασκάλα Μαρία αλλά και την μαμά Κατερίνα όταν ο Παυλάκος, ο πιο junior κατασκηνωτής ever, δεν πεινούσε.

Επίσης, κάναμε πολλές πολλές χαλάστρες στο lovestory που εξελίχθηκε μεταξύ Μπέλλας και Rubi, θαυμάσαμε τις κολυμβητικές ικανότητες της Νίκης με το φιδίσιο κορμί, κάναμε beaute στο ποτάμι με άργιλο, φροντίσαμε για την ανάπλαση των κυττάρων μας με ύπνο πριν τη 1 τη νύχτα, μαζέψαμε μελιτζάνες από το ποτάμι και φάγαμε πάρα μα πάρα πολύ ψωμί, στην καλύτερη περίπτωση με σπιτική μερέντα δια χειρός Μαρίας!

Θαυμάσαμε, απολαύσαμε, χαρήκαμε, συγκινηθήκαμε, χειροκροτήσαμε την «επίσημη» άσκηση που κατέληξε σε επίσημες εξετάσεις – έκπληξη και μαύρη ζώνη για τις 3 υπέροχες Αγγελική, Κέλλυ, Έλλη και τον υπέροχο Αναστάση, ...την προαγωγή του Θανάση και του Κυριάκου που όπως όλοι, το έσπασαν το ξύλο τους!!! και φυσικά την επίσημη πρώτη του 15ου χιόνγκ για την Εύη!

Λίγο πριν το τέλος, δεν γίνεται να μην πούμε πως «όσο πιο μακριά κάθεσαι από τη φωτιά, τόσο πιο μακριά είσαι και από τον διπλανό σου».

Και για εμάς όλους, η φωτιά, η έμπνευση, η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη, η δύναμη, η ενέργεια είναι φυσικά ο Δάσκαλος. Όσο πιο κοντά του είμαστε, τόσο πιο πολύ ζεσταίνεται η ψυχή μας, τόσο πιο κοντά ερχόμαστε ο ένας στον άλλον.

Και ένας επίλογος αφιερωμένος εξαιρετικά στον Χρηστάκο και τον Λευτέρη: η εκδρομή τελείωσε, πάμε για σουβλάκια!

(Μαρία Παμπουκίδη)

 | Hwarang 

Copyright © 2014. All Rights Reserved.